رها     رهایم کرده ای ...من هم رهایت میکنم   رفته روزگاری که گفتم جان را فدایت میکنم   بی وفا گر رفته ای حسابت با خداست   تو برو اما باز من دعایت میکنم   نه دگر شادم نه غمگینم دگر   بی هدف من این نفس ها را هدایت میکنم   تو همان برگی ز چشم درخت افتادی   دگر عشقی نیست از خاطره هایم جدایت میکنم   آبروی...

مهمان سرگردان   خنجر زنی بر جان من                         سالم تویی دیوانِ من   من سر دهم آیات را                              اما تویی سبحان من   خورشید در میعاد تو                            جان میدهد رخشان من   ماه روی پوشانده است                            از روی تو تابان من   ترکه نزن بر این د...

عصر تابستان است. دامن گلدارم، شاید پهن باشد به لب خرد رودی شاید هم ،بسازم تاجی از گل های آبی یا که دردم را بریزم، بر لب بیشه زاری آری! اندکی آن سو تر، پرستو لانه دارد من هم دستانم،پر آرزوی سبز است پر کاه گل،پر آب،پر عشقی شاید یادم می افتد به سهراب همان که قایقی ساخت،با شقایق ها بروی اسب زندگی تاخت. ...